Retteketet…

Vandaag in de hoofdrol: de courgette. Gekregen van mijn lieve schoonzus die in tegenstelling tot ons, wel een moestuin heeft. En wat voor één! En ja als je haar er over hoort praten, dan weet je gelijk ook weer wat de nadelen van een moestuin zijn: teveel van hetzelfde in dezelfde periode.

Zo aten we vroeger thuis ook (voor mijn gevoel) een hele week sla, gevolgd door een week bonen, een week worteltjes en tegen die tijd was er een nieuwe ronde sla!

En toch… verlang ik soms met weemoed terug naar het onkruid wieden tussen de plantjes. Het was licht en rustgevend werk en hoewel ik dat toen nog niet zo besefte zelfs een beetje een meditatief moment 😉

Een aantal jaren geleden maakte ik kennis met het concept van “De Makkelijke Moestuin”, dat leek me wel wat, omdat het het nadeel van (te)veel van dezelfde groente in dezelfde periode opheft. Bovendien werkt het met een andere samenstelling van de bodem, waardoor er niet gespit hoeft te worden en het geen zwaar werk is. Ik heb dus een aantal bakken gemaakt en het een seizoen geprobeerd. En toch brengt het me niet het sentiment van vroeger… Tot nu toe wist ik niet waar het mee te maken had.

Totdat ik laatst een flinke groentetuin bij Doepark de Nooterhof in Zwolle zag, met een grote diversiteit aan groentes/kruiden en ineens wist ik wat het was. Ik hou nu eenmaal van groot, van veel groei en een grote diversiteit. Dat vond ik daar allemaal in één en ik smolt weer helemaal bij de gedachte dat het mijn groentetuin zou zijn!

Thuis was ik weer terug in de realiteit, toen ik naar onze bakken keek. De beide bakken zijn inmiddels volgegroeid met onkruid. Hmm.. blijkbaar is er meer nodig om iets te laten groeien. En voor groot en diversiteit is ook meer nodig. Gelukkig is mijn motto: er is altijd meer mogelijk, dus die groentetuin die komt er wel… ooit! Want alle groei begint met een zaadje dat gezaaid wordt en vervolgens gekoesterd wordt. Alleen moet er wel wat voor gedaan worden en is het niet ineens zo’n groeiende en bloeiende tuin!

Terug naar mijn eigen realiteit twijfel ik nog steeds of ik van de courgettes nu een soep ga maken of een soort courgette spaghetti. En ineens weet ik het: het wordt de soep! Want soms loopt een initiatief finaal in de soep, maar levert het tegelijk nieuwe inzichten op, waardoor je als mens weer mag groeien. Het andere recept doen we volgende week wel een keer op de camping. Ik heb tenslotte nog genoeg courgette op voorraad liggen voor beide recepten 😉

En mijn groentetuin? Ik ga als een kip zonder kop broeden op een nieuw concept wat zich net als een zaadje zojuist in mijn hoofd geplant heeft. En het is zelfs nog niet te laat, ik kan nog steeds voor de wintergroente gaan! En als ik teveel heb? Fijn! Dan kan ik ook gaan delen!

Is er bij jou ook wel eens iets in de soep gelopen? Kan je dat ook op een nieuw idee brengen?

Reageer op dit bericht