Waarom?

Als je mijn profiel hebt gelezen is de naam van deze blog niet zo verbazingwekkend: de denker die gek is op eten en ja in het Engels, bekt dat nu meestal net even prettiger, dus foodthinking.net. Maar het gaat niet alleen over voeding en de ‘foods to think about’ raken behalve mijn motto ook mijn doel.

Waarom deze blog? Deze blog is voor mezelf een manier om stappen te zetten op weg naar een bewuster leven voor mezelf. Het gaat op deze blog in eerste instantie om mijn gedachten en inzichten rondom het thema eten en persoonlijke ontwikkeling. Dat wat het oplevert wil ik graag met je delen. Je laten zien dat bewustwording soms in een flits plaats vindt als je een mooi inzicht krijgt, maar meer en vaker nog een proces is dat tijd nodig heeft en in (hele) kleine stappen (soms ook onbewust) z’n weg vervolgd. Ik hoop stiekem dat je daardoor ook in actie komt en samen met mij ook van die (kleine) stappen gaat zetten.

Want graag wil ik de tegenstellingen in de wereld zeker op het gebied van voeding, kleiner maken. Met eten is er toch wel iets heel geks aan de hand. Aan de ene kant zijn er mensen met een dikke buik vanwege de honger en aan de andere kant hebben mensen een dikke buik van de overvloed. Hoe bizar is dat?

En als ik dan nog dieper ga graven, dan weet ik waneer ik mij er echt bewust van werd. Sinds onze vakantie naar Brazilië knaagt er iets van binnen en dat is geen honger bij ons, maar heeft er wel mee te maken. In Brazilië werd ik voor het eerst live geconfronteerd met iemand die honger had. Een zwangere vrouw notabene, die eigenlijk zelf ook nog een mensje moest voeden… Natuurlijk ken je allemaal de beelden op tv van hongersnoden, vluchtelingen en daklozen die honger hebben. En toch… als je daar tussen in loopt, is het toch anders!

Nu helpt het volgens mij de hongerigen niets als je je kind bijvoorbeeld leert dat het z’n bord leeg moet eten omdat er zoveel anderen zijn die niets hebben. Zo ging dat wel in mijn jeugd. Dat is wel bewustwording, maar niet op een manier waar ik blij van wordt. Ieder kind begrijpt intussen ook wel dat het één niets met het ander te maken heeft.

Ook zal deze blog de honger niet uit de wereld helpen. Toch zoek ik naar wegen, hoe we de hongerigen en ons zelf (deel ons zelf voor het gemak toch maar in bij diegenen die overvloed hebben) dan wel kunnen helpen? Door liefdevolle bewustwording en door stap voor stap bewuster met eten om te gaan. Door juist ons eten te delen (en dus juist niet alles zelf op te eten!).

De hongerigen zijn niet allemaal in de Derde Wereld te vinden. Ze zijn soms heel dichtbij. Door waar je ook bent, je ogen niet te sluiten voor de honger van de ander en te delen van je eigen overvloed. Niet uit schuldgevoel, maar vanuit een gevoel dat het anders kan.

Geluk kun je vermenigvuldigen door het te delen.

De commissie die ik met de affiliated links op deze site binnenkrijg, zullen om die reden gebruikt worden voor projecten die ik een warm hart toe draag zoals bijvoorbeeld het Foodstep programma uit Uganda, de Voedselbank, maar ook kleinere (lokale) projecten op het gebied van voedselvoorziening. Zodra er een storting is gedaan zal ik daarvan ook iets melden op deze site.

Wat kan het jou schelen, als je vanuit je eigen overvloed zou delen?

deelze.nl

Hoe mooi !

Geplaatst door Deelze op donderdag 15 juni 2017

Alle foto’s op deze blog zijn afkomstig van pixabay.com en mogen om die reden vrij gebruikt worden. In ruil krijgen ze graag een kopje koffie 😉